Pijn in het lichaam als verteller

Elke keer heb ik zelf ook weer een reis gemaakt en ben ik vervuld na een individuele familieopstelling! 🙂
Je lichaam is je huis, dit huis wil bewoond worden. Signalen als pijn of uitval vertellen jou dat er op een diepere laag iets gaande is wat gehoord en gezien wil worden.
Een deel van jezelf afwijzen omdat het pijn doet of lastig is, maakt dat het nog harder gaat ‘roepen’. Het nodigt je uit om écht te kijken en te voelen.
Gedurende een sessie onlangs werd helder hoe het in haar systeem, in haar familieveld werkt op het gebied van ‘hoe het hoort.’ Ze leverde zichzelf in, tot haar lichaam aangaf zo gaat het echt niet meer, haar lijf heeft haar letterlijk stil gezet. Ze was zo geconditioneerd, en deed alsmaar datgene waarvan ze dácht dat het van haar verwacht werd. Normen en waarden die ze overgenomen had. Met de paplepel ingegoten, generatie na generatie. Een overlevingsmechanisme.
Door dit onder ogen te zien en daar een beweging in te maken, ontstond er ruimte om het ‘lastige’ lichaamsdeel -wat slechte een berichtgever was – uit te nodigen, het kreeg een plek.
Dat gaf stevigheid en
kracht. Het hoort er weer bij. Het lichaam – ook een systeem -, voelde vrijwel direct completer aan, meer van haar. Want werd weer bewoond en bezield.
Ze nam er verantwoordelijkheid voor. Inzichten daalden in, en heel voelbaar vond er een innerlijke verschuiving plaats naar authenticiteit plaats.
#erenvanjevoorouders #erenvanjelichaam #alleshoorterbij Dankbaar!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *